Geen nieuwe zomerkleding voor jou, betekent geen inkomen voor miljoenen kledingarbeiders

Tekst: Lieke Mooren
Leestijd: 4 minuten
Foto:  Markus Spiske via Pixabay

De afhankelijkheidspositie van de kledingfabrieken van Westerse modeketens wordt door de coronacrisis pijnlijk bloot gelegd. Grote modebedrijven cancelen hun orders en betalen zelfs de producten niet die al in de haven liggen om verscheept te worden. De miljoenen kledingarbeiders die afhankelijk zijn van hun werk, komen nu zonder pardon op straat te staan.

We worden allemaal geraakt door de coronacrisis. Wij als consumenten hebben minder zekerheid over onze baan, we worden geacht zo veel mogelijk thuis te blijven en kopen dus logischerwijs minder kleding. Deze grote modeketens vrezen voor hun bestaan en nemen maatregelen die vooral gevoeld worden aan de andere kant van de wereld.

Wat speelt er momenteel in de kledingbranche?
Westerse modemerken cancelen massaal orders van kledingfabrieken in lagelonenlanden. Deze kleding is al gemaakt of is nog in productie en wordt on hold gezet en niet uitbetaald. Met het gevolg dat de miljoenen werknemers in de fabrieken geen inkomen uitbetaald krijgen of zelfs op straat worden gezet.

Human Rights Watch trok hier begin april over aan de bel. Volgens een rapport van de organisatie zouden één miljoen arbeiders van fabrieken in Bangladesh geen salaris meer krijgen. In Myanmar zijn dat zo’n twintigduizend werknemers en in Cambodja vrezen tienduizenden werknemers voor hun inkomen. De NOS meldt dat het in India al helemaal uitloopt tot een catastrofe. “Zeker 80 procent verwacht niet alle arbeiders in dienst te kunnen houden en 20 procent is bang om failliet te gaan. Dit zou door heel India vijf miljoen arbeiders hun baan kunnen kosten”.

Het cancelen van orders door grote kledingmerken gebeurt nu op grote schaal. Merken zoals C&A, Gap, Primark en Urban Outfitters stoppen zonder pardon de geldkraan, waardoor honderden miljoenen dollars worden misgelopen door de kledingfabrieken en hun werknemers.

Een Indiase kledingfabrikant Sudhir Sekhri vertelt aan de NOS dat ongeveer de helft van al zijn klanten het bedrijf wél tegemoet komt maar dat de rest zich niet houdt aan de ethische richtlijnen die ze zelf eerder opstelden. “Zelfs voor kleding die al in de haven ligt, willen sommige merken niet meer betalen”, zegt Sekhri. “Of ze vragen om onvoorstelbaar hoge kortingen. Ik heb het over 80 procent. Daarmee haal ik niet eens de kosten van het textiel eruit. En dat is niet eerlijk: veel Europese merken, die ik niet bij naam zal noemen, zijn heel strikt als het gaat om sociaal ondernemerschap en ethische standaarden in onze fabrieken. En nu ze zelf getroffen zijn door iets wat heel de wereld treft, zijn ze die ethiek opeens vergeten. De merken beroepen zich op overmacht”, zegt Sekhri.

De afhankelijkheid van kledingfabrieken in lagelonenlanden wordt op deze manier pijnlijk bloot gelegd. Naast dat de industrie niet altijd de meest gezonde en veilige plek is om te werken zijn miljoenen mensen in de armste landen, waarvan voornamelijk vrouwen nog altijd erg afhankelijk van hun inkomen in de fabrieken. De overheden van bijvoorbeeld Bangladesh, India en Myanmar nemen wel maatregelen om de verloren inkomens zo veel mogelijk op te vangen maar die maatregelen komen helaas niet in de buurt van het vangnet dat in Nederland geboden wordt.

Tola Moeun, directeur van de Cambodjaanse Alliantie voor Arbeids- en Mensenrechten vertelt aan Schone Kleren Campagne dat kledingmerken profiteren van de arbeid van Cambodjaanse arbeiders. “Deze merken moeten nu in deze tijd van crisis bescherming bieden aan de mensen die hun producten fabriceren. Werknemers moeten desnoods thuis kunnen blijven totdat de situatie beheersbaar is – en kledingmerken moeten ervoor zorgen dat ze gedurende deze periode hun volledige loon ontvangen”. Geen inkomen leidt voor veel arbeiders en hun families direct tot geen voedsel of andere basisbehoeften. Door hun afhankelijkheidspositie blijkt vooral dat in dit soort crisissen de arbeiders de klappen moeten opvangen.

Hoe kun jij helpen?

Spread the word. Op de site van workersrights.org is er in de opgestelde lijsten te zien welke merken wel of niet hun gecancelde bestellingen hebben betaald. Zo is te zien dat bijvoorbeeld Adidas, ASOS, Inditex (Zara) en Nike wél hun afspraken nakwamen. Terwijl C&A, Gap, Primark en Urban Outfitters niet betaalden voor de kleding die gemaakt was of nog in productie was.

Daarnaast heeft de Schone Kleren Campagne een petitie opgezet om merken te dwingen achterstallige betalingen te betalen. Tag daarnaast je favoriete merk en vraag wat ze doen om kledingarbeiders te betalen tijdens de #COVID19-pandemie #PayUp! Gebruik de hashtags en laat de merken weten dat jij belang hecht aan transparantie en rechtvaardigheid.

Wil je meer lezen over dit onderwerp? Lees ook de brief die ik aan mijn slaven schreef.

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *