Een brief aan mijn slaven

Tekst: Lieke Mooren
Leestijd: 3 minuten
Illustratie: Jetske Janssen

Per Nederlands huishouden zijn er volgens econoom Paul Schendeling iets minder dan twee slaven aan het werk. Voor de complete Nederlandse economie zijn dat in totaal 13,8 miljoen niet-westerse werknemers. Om dit in een context te plaatsen: dat zijn bijna twee keer zoveel mensen als het aantal Nederlanders dat werkt voor de Nederlandse economie. Daar hoeft in principe niets mis mee te zijn. Deze niet-westerse werknemers hebben volgens Schendeling echter niet de luxepositie om te kiezen voor hun ideale baan én kunnen ze al helemaal niet voor hun rechten en plichten opkomen. Vandaar dat ik een brief schreef aan mijn slaven. Want zullen ze na de coronacrisis nog steeds voor me werken?

Beste slaven,

Een paar dagen geleden leerde ik over jullie bestaan. Ik moet zeggen dat ik altijd al wist dat jullie al het zware werk voor me opknappen, maar ik negeerde het liever. Ik ben blij dat ik jullie op deze manier kan toespreken. Want ik moet zeggen: ik heb nog wel een aantal op- en aanmerkingen.

Laten we beginnen bij mijn slaaf in de kledingindustrie. Je bent nog niet oud; 12 jaar. Voor jouw leeftijd kun je mooie shirtjes naaien maar de kwaliteit laat te wensen over. Ik weet dat je onder druk staat en dat je tien keer zo weinig als ik verdien, maar de stof was niet van goede kwaliteit. Ik heb daarom een klacht ingediend bij je baas van NA-KD.  Via Gymshark heb je ook een sportlegging voor me genaaid. Of een duurdere stof invloed heeft op jouw uurloon, is niet mijn probleem. Als ik op elk feestje maar een ander topje kan dragen; ik moet goed voor de dag komen. Tweedehandskleding ga ik écht niet dragen en ‘eerlijke’ mode vind ik te duur. Daarnaast, verschil moet er op de wereld zijn, toch? Wees blij dat ik je 22 cent per uur betaal.

Dan mijn andere slaaf, die van de cacaobonen. De laatste tijd heb ik minder trek in die simpele variant, ik wil er eentje met variatie. Iets lekkers wat er nog niet is, chocolade met een twist. Het maakt me niet uit hoe het gemaakt wordt; ik heb als Westerse consument behoefte aan variatie. Ohja, laten we de prijs gewoon laag houden en de kwaliteit hoog, anders koop ik hem niet. Eerlijke chocolade zoals die van Tony’s Chocolonely is te duur. Bovendien kun jij op deze manier gewoon aan het werk zijn, toch? En wat is eerlijk? Tja.. Zo lang het hier massaal verkocht wordt, maakt het mij niet zo veel uit. Dat jij afhankelijk bent van je baan is voor mij alleen maar mooi meegenomen. Want hierdoor kan ik jou onder druk zetten en jouw loon laag houden. Voor jou honderd anderen.

Ik hoop trouwens wel dat jullie een goed leven hebben, begrijp me goed, ik ben geen bitch. Zolang het mij maar geen geld kost. Ik weet natuurlijk dondersgoed dat de regelgeving in jullie landen veel minder streng is en dat dit per definitie enorm onethisch is. Van mijn buurman of vriendin zou ik nooit vragen of ze jullie werk overnemen. Bij ons zouden mensen- én milieurechten overschreden worden, maar bij jullie niet. Zo zit het systeem nu eenmaal in elkaar. Ik als westerling ga geen afstand doen van mijn privileges.

Bij jullie zal het coronavirus zich ook vast wel in een rap tempo verspreiden. Ik verwacht wel dat jullie gewoon aan het werk gaan, want ik zou graag dat nieuwe shirtje bestellen. Vanwege de pandemie vraag ik me trouwens af of jullie nog lang mijn slaven blijven. Mensen spreken over ‘verduurzaming’ en eerlijke en lokale productie. Daar heb ik niet zo’n behoefte aan, dus ik zal jullie gewoon aan het werk blijven zetten.

Keep up the good work, want er komt weer een nieuwe collectie aan.

Aan het werk jij!

Groetjes,
Je Westerse consument alias je baas

Meer weten?

Neem een kijkje op de site van schonekleren.nl , beluister deze podcast over de toekomst van de kledingbranche en check of je kleren eerlijk gemaakt zijn in de app van good on you.

Spread the love

2 thoughts on “Een brief aan mijn slaven

  1. Ik vind dit een heel goed en verfrissend stuk. Toch denk ik dat de situatie die je omschrijft in werkelijkheid nog veel complexer is dan dan je schetst. Ik denk dat een oplossing gezocht kan worden in wat ik maar even ‘verlicht kapitalisme’ zal noemen. Money is what makes people tick. Als je dat wil veranderen: heel veel succes. Dat is nog nooit eerder gebeurd in de geschiedenis van de mensheid. Ik zeg daarmee niet dat dit niet KAN gebeuren, maar heel aannemelijk is het – zeker op de korte termijn – niet. Kapitalisme en de wil om langzaam de wereld een betere plek te maken kunnen volgens mij uiteindelijk best hand in hand gaan. Hoe precies, dat zullen de komende decennia moeten uitwijzen. We gaan het zien.

    1. Hallo Mark! Bedankt voor je reactie. Het is zeker een uitdaging hoe wij in een kapitalistische samenleving hier tegenin kunnen gaan. Toch geloof ik dat situaties zeker wel verbeterd kunnen worden. In mijn ogen begint het bij regelgeving vanuit de overheid en wellicht zijn importrestricties een oplossing. Hou ons platform in de gaten, want daar zal ik later in achtergrondartikelen nog op terug komen!

Leave a Reply to Lieke Mooren Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *