‘’De eerste keer in China voelde echt als thuiskomen’’

Tekst: Tijn Swinkels
Leestijd: 4 minuten
Foto: am y via FreeImages

‘’Ik kende er niemand en ik dacht dat ik totaal geen band had met het land.’’ Zo begint Xiao-Liang Peeters zijn verhaal. De 22-jarige Eindhovenaar woont al bijna zijn hele leven in Nederland, maar ging drie jaar geleden voor het eerst terug naar zijn geboorteland China.

Peeters werd geboren in het Xiqing District, een soort buitenwijk van de Chinese miljoenstad Tianjin. In Nederland is de stad relatief onbekend, ondanks dat er ruim 14 miljoen mensen wonen. ‘’Ik snap het wel hoor. Het nieuws komt toch vooral uit Peking, Shanghai en Hong Kong. En de laatste tijd ook uit Wuhan. Maar voor de uitbraak had ook niemand van die stad gehoord’’. Het is tekenend voor de westerse kijk op de wereld, vindt de Eindhovenaar. Er wordt namelijk te veel vanuit ‘ons’ standpunt naar de wereld gekeken. ‘’Opzich niet eens zo raar, maar het kan er wel voor zorgen dat je niet meer goed weet wat er zich op de rest van de wereld afspeelt.’’

Verbondenheid
Toen Peeters, inmiddels drie jaar geleden, voor het eerst terugkeerde naar zijn geboorteland, wist hij niet wat hij zag. Het emotioneerde hem om eens een keer niet op te vallen door zijn uiterlijk. ‘’Ik voelde me meteen verbonden met de Chinezen. Ook al sprak ik hun taal niet en kende ik er niemand. De eerste keer in China voelde echt als thuiskomen.’’ Hij bezocht Peking, delen van het platteland en ook de stad waar hij geboren is. Een apart gevoel, noemt hij het. ‘’Omdat ik nog geen half jaar oud was toen ik naar Nederland kwam, herinnerde ik me uiteraard niets meer van Tianjin. Maar het voelde toch enorm goed om erheen te gaan. Misschien ook wel om mezelf wat rust te geven.’’

De Brabander woonde de laatste jaren drie keer in China. Steeds voor een half jaar. Voor zijn doen erg lang, want twee weken vakantie is hem vaak al te veel. ‘’Ik heb wel heimwee ja. Tenminste, normaal gesproken dan. In China was het anders. Het is niet zo dat ik Eindhoven, mijn vrienden en vooral mijn familie nooit heb gemist, maar een verlangen om eerder terug naar huis te komen had ik niet. Het leven in China voelde voor mij ook als thuis. Ik viel er niet op, deed m’n ding en ervoer zo voor het eerst eigenlijk hoe het ook kan zijn.’’

Het coronavirus als versterker
Want dat het ook anders kan zijn, weet Peeters maar al te goed. Hij vertelt dat mensen regelmatig grappen over hem maken. Zeker de laatste tijd. ‘’Door het coronavirus is er écht iets veranderd in de manier mensen met een Aziatisch uiterlijk worden behandeld.’’ En het bleef volgens Peeters niet bij flauwe grappen. ‘’Vooral in het begin zag je mensen echt kijken. Zo van ‘oh nee, pas op, daar loopt een Chinees, misschien is ‘ie wel ziek’. Eerst deed ik er niet zo moeilijk over, maar op een gegeven moment werd het wel irritant en dan gaat het opkroppen. Alsof ik er iets aan kan doen dat het virus uit China komt. Het maakte me verdrietig, maar ik was vooral teleurgesteld in de bevolking.’’

En die teleurstelling wil de Brabander uiteraard niet nog eens meemaken. Hij denkt erover om na de coronacrisis definitief naar China te verhuizen. ‘’Ik voel me daar net zo veel thuis als hier. Maar zo ver is het nog lang niet. Eerst de ontwikkelingen rond het virus maar eens afwachten, dan zien we wel weer verder’’, besluit hij.

Spread the love

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *